etrafında bir sürü insan olduğunu zannedersin ama bir bakmışsın bi yere gideceğin zaman arayabileceğin bi insan bile yok
sevgili sevgilin çok uzakta arkadaşlarıyla dolaşırken sen iş yerinde müşterilerle uğraşırsın gözüm onun gezmesinde değil ama kendimi tek hissetmeyecek kadar ilgili olsa da gitse..
bu ay başlarını sevmemeye başladım ne oluyorsa ozaman oluyor aybaşları hep sessiz ay başları hep sıkıntılı
küçük yaşta esnaflığa başlayan bi kişilik olarak zaman geçtikce insanlardan nefret etmeye başladım sanırım herkes iki yüzlü olmuş beni yoran bu iki yüzlülük her geçen gün başımdaki beyazların çoğalmasına neden oluyor.
sabah 8 den akşam 10 a kadar olan maraton her geçen gün dahada çekilmez oluyor.. insan yaşamı için bişeylerden fedakarlık etmeli ama ben neden bu kadar fazla fedakarlık yapıyormuşum gibi geliyo diyolardıda inanmıyodum okul bitince gerçek hayat başlıyor diye öyleymiş gerçekten yıllardır gerçek hayatı part time olarak yaşıyodum şimdi full time oldu hemde tam full time
ellerim çatladı, gözlerim bozuldu, saçlarım beyazladı, ben yoruldum hemde çok
bide sen varsın tabi kocaman bir ah ve sen
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder