Düşünüyorum ! ne kadar sevmiş olabilirim.. Sonu yok sevgimin ele avuca sığmaz bir ölçü birimiyle sınırlamak yakışmaz bana.. Sen ben ve yolumuz.. O yolda adım adım ilerlemek aklımda iki bölüme ayrılmış durumda. Bi yandan o yolu çabucak bitirmek istiyorum sana kavuşmak için bi yandan her adımı doya doya sindire sindire yaşamak istiyorum.. Aklımda bir boşlukta var o boşluk senin sessizliğin. Sesini duymamaya katlanamıyorum, alışamıyorum.. Çıkış için merdiveni olmayan bir kuyuda gibiyim oranın sessizliğinde kimse duymuyor sesimi çünkü duyacak olan sensin sevdiğim, seni bekliyorum, gelip beni kurtarmanı.. O dipsiz kuyudan beni kurtarmanı. Uzatsana kollarını bana, en güvenli olduğum yeri istiyorum kollarında olmayı istiyorum.. Üşüyorum bi kaç gecedir. Neden diye düşünmeye gerek var mı ? Kızgınlığın üşütüyor beni, sessizliğin den korkuyorum geceleri.. Kim bilir kaç kez kaçırdım sana kavuşmamı sağlayacak olan otobüsü.. Gelememek ne kadar acı. Sana bu kadar yakınken niye bu kadar uzaklığına tahammül etmek zorundayım niye sevdiğim ?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder